nine inch nails ve inciler 
gerçekten de kocumanmış, aman tanrım
sayelerinde gençliğime kısa bir geri dönüş yaşadım ve tabiki de ertesi sabah tutuk bir boyunla uyanmış olduğum gerçeğini saklayamiyciğim.bunun dışında ise bir günlük ve de geç saatlere tekabül eden bir katılım gerçekleştirsem de festival havasını solumayı seviyorum. ama istanbul park'da bir daha bu havayı solumak onca yolu yürümek,biraz daha yürümek ve biraz daha yürümek istemiyorum.
ilk gün dönüşü bastıran sis eşliğinde otaparka yürüyen insanların-biz dahil- zombie misali görüntülerini kaydetmemenin pişmalığını yaşıyorum.
yanlız prodigy demeden de geçemiyciğim. çok uzaklardan izlemiş olsamda sanırım şu görüntüleri paylaşabilirm.evet bunu da istiyorum
ikinci kez izlemiş olmanın verdiği bir rahatlık vardı ama ilkkezmişcesine hayranlık duydum, ve oradaki diğer binlerce kişi de. maxim ' sit the fuck down' der ve binlerce kişi 'çömer'
haha
^_^
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder